Tajniki druku na biało.

Overprint i kocnout.

Podobny obraz

Często marzy nam się coś nietypowego lub awangardowego. Często można to spełnić stosując biały druk na różnych materiałach. Często można się spotkać z zastosowaniem go, aby napis na kolorowym papierze był biały lub jeśli chcemy wydrukować biały napis na przezroczystej folii. Dodatkowo często, aby nasz standardowy wydruk CMYK nie prześwitywał również stosuje się biały poddruk jako warstwę bazową na którą potem nadrukowuje się resztę barw.

Teoretycznie do przygotowania projektu wystarczy czarne tło i biały napis. Jednak wbrew pozorom wydruk biało-czarny nie jest taki prosty. I chociaż może nie jest też bardzo skomplikowane, wymaga jednak znajomości dwóch istotnych zagadnień dotyczących białego druku: overprint knockout.

Overprint, czyli zastosowanie białego wydruku. Wówczas oprócz standardowych kolorów CMYK w druku wykorzystywany jest również kolor dodatkowy – biały. Funkcja overprintu nie jest skomplikowana. Należy jednak pamiętać, że można ją wykorzystywać tylko wtedy, kiedy urządzenie drukujące jest wyposażone w zespoły drukujące z białą emulsją. Nie nadaje się natomiast do druku offsetowego.

Knockout polega na czyszczeniu przez elementy docelowo białe tła pod sobą. papier stanowi tło, na którym wydrukowany jest kolorowy projekt z pominięciem elementów, które mają być białe. Takie rozwiązanie pozwala na realizację oryginalnego projektu z białą grafiką bez konieczności wykorzystywania nietypowych papierów czy zaawansowanych drukarek. Nie sprawdzi się to jednak przy przeźroczystej folii.

 

Znalezione obrazy dla zapytania drukowanie na biało

 

Jak przygotować plik do białego druku?

 

W przypadku overprintu elementy, które chcemy wydrukować na biało, powinny być umieszczone na oddzielnej warstwie w projekcie. Sama warstwa powinna znajdować się w projekcie nad warstwą wydruku w CMYK. Wszystkie elementy muszą mieć format wektorową. Konieczne jest również utworzenie dla nich wszystkich koloru dodatkowego. Jeśli chcemy drukować na biało, polecam wykorzystać kombinację wartości CMYK: C15%, M0%, Y0%, K0%.

Istotną jest to, abyś utworzony kolor dodatkowy nazwał White. Tylko poprawnie skonstruowana nazwa pozwoli programowi RIP[1] prawidłowo rozpoznać biały nadruk. Elementy na dodatkowej warstwie powinny posiadać atrybut overprint [2]. Plik najlepiej zapisać w formacie PDF.

W przypadku kontrowania [3] zbyt cienkie napisy oraz ich szeryfy mogą stać się nieczytelne bądź zbyt mało wyraziste. Ważne jest również, aby powiększyć światło między wierszowe, ponieważ jasne litery na ciemnym tle dają wrażenie mniejszych odstępów między nimi.

 Znalezione obrazy dla zapytania atrybut overprint

Pozdrawiam, Adrianna Pytlarz


[1] Profesjonalny program drukarski, który umożliwia druk wielkoformatowy.

[2] Illustrator ma domyślnie ustawiony overprint (nadrukowanie) dla koloru czarnego (K:100%). Natomiast w programie InDesign funkcję tę można wyłączyć z menu Edycja > Preferencje > Wygląd czerni.

[3] Wydruk białych grafik na kolorowym tle.

 


Przewodnik po tekturze falistej.

Budowa tektury falistej.

Znalezione obrazy dla zapytania cardboard     

Tektura falista składa się z kilku arkuszy papieru. Arkusze zewnętrzne proste [1] i wewnętrzna pofalowana zwana falą. Tektura falista dzięki kilku warstwom papieru tworzy falę papierową, która powoduje znaczne zwiększenie sztywności arkusza. W przypadku tektury dwuwarstwowej jest jeden arkusz gładki i drugi pofalowany.

Określenie dwu- trzy- itd. warstwowe bierze się z ilości warstw papieru np. trzywarstwowa to dwa arkusze papieru zewnętrzne i jeden wewnętrzny zwany falą - razem trzy arkusze papieru. 

Poniżej przedstawiam schemat budowy tektury falistej oraz przekrój arkusza.

 


 

a) tektura dwuwarstwowa [2]

b) tektura trzywarstwowa

   c) tektura pięciowarstwowa

   d) tektura siedmiowarstwowa

   e) tektura czterowarstwowa


A - wysokość fali
B - odstęp między wierzchołkami fali

 

 

Rodzaje tektury falistej.

Tektura z wysoką falą ma lepsze właściwości sprężyste i większą sztywność, a opakowania z niej wykonane zwykle lepiej chronią towar. Tektura z niską falą ma natomiast zdecydowanie większą odporność na zgniatanie płaskie (FCT) i przez to jest odporniejsza na uderzenie, przebicie oraz lepiej nadaje się do zadrukowania.

 

Najczęściej stosowane rodzaje fali to:

  • fala E (mikrofala) fala o wysokości od 1,1 mm do 1,7 mm - Tektura z tą falą ma raczej walory estetyczne i nadaję się do opakowań małych i nie zawierających ciężkich towarów. 
  • fala B fala o wysokości od 2,5 mm do 3,0 mm
  • fala C fala o wysokości od 3,0 mm do 3,7 mm

Znalezione obrazy dla zapytania tektura

 

Tektury pięciowarstwowe są kombinacją powyższych typów fal najczęściej jest to fala BC (B+C), spotyka się również kombinację fal EB, EC. 

 

Tektura falista jest używana do produkcji opakowań zbiorczych takich jak kartony np. pakowe oraz fasadowe.

 

Wyróżnia się następujące rodzaje opakowań z tektur falistych:

  • opakowania fasonowe- wykonywane metodami wykrawania przy użyciu wykrojników
  • pudła klapowe- opakowania wykonane bez konieczności użycia wykrojników wg wzornika Fefco 201
  • opakowania kaszerowane- połączenie tektury falistej z drukiem offsetowym


 

Pozdrawiam, Adrianna Pytlarz


[1] Często nazywane również gładkimi.

[2] Najczęściej występuje w rolach.

 

 


1.5 Jak przygotować plik do druku

Jaką rozdzielczość rastra [1] zastosować?

 

 

Znalezione obrazy dla zapytania ppi

Przy określaniu rozdzielczości obrazów często zamiast jednostki ppi mylnie używa się określenia dpi[2], które odnosi się do rozdzielczości urządzeń drukujących lub naświetlających. Tymczasem są to dwie różne jednostki – zdjęcie o rozdzielczości 72 ppi [3] można wydrukować na drukarce atramentowej w rozdzielczości 600 dpi – co w dużym uproszczeniu oznacza, że każdy piksel obrazu będzie na wydruku reprezentowany przez co najmniej 64 punkty, lecz w rzeczywistości oprogramowanie urządzenia drukującego dokona interpolacji pikseli.

Aby wydrukowany plik miał odpowiednią ostrość [4], musisz ustawić jego odpowiednią rozdzielczość przed oddaniem go do druku. W przypadku grafik przeznaczonych do wydruku ich właściwa rozdzielczość to 300ppi. Oczywiście to, czy plik sformatowany do 300 ppi wydrukuje się poprawnie, zależy również od jakości samej grafiki. Samo powiększenie pliku znalezionego w Internecie (z reguły o rozdzielczości 72 ppi) dorozdzielczości drukarskiej nie wystarczy, by wydrukować go w wysokiej jakości. Dlatego warto przywiązać wagę do kwestii rozdzielczości już w momencie kompletowania elementów graficznych projektu.   

  Znalezione obrazy dla zapytania ppi

Jeśli zastosujemy plik  w słabej rozdzielczości może okazać się, że po wydruku grafika lub jej cześć będzie składała się z kolorowych plam, a napisy będą nie do rozczytania.

Jeśli nie zwrócimy uawgi na ten aspekt na samym począku naszej pracy jest ogromne prawdopodobieństwo, że po przesłaniu pliku do druku drukarnia go po prostu odrzuci. Zostaniemy wtedy poproszenie i przygotowanie poprawnego pliku nadającego się do druku. Całą pracę będziemy musieli wtedy wykonać ponownie. Dodatkowym problemem może okazać się to, że plik został już zakceptowany przez klienta lub wyzaczony został dead line, a nie możemy znależć identycznej grafiki w odpowiedniej rozdzielczości. A nikt nie lubi przecież tracić czasu.

Znalezione obrazy dla zapytania 300ppi

Już na etapie projektowania powiniśmy uwzględnić tzw. pole zadruku urządzenia, na którym będziesz drukował projekt. Określa ono liczbę wydrukowanych arkuszy, na których zmieści się wydruk Twojej grafiki. Dostosowanie rozmiaru projektu do powierzchni pola zadruku pozwala zoptymalizować cały proces wydruku. Niekiedy zmniejszenie rozmiaru projektu o kilka milimetrów pozwala zwiększyć liczbę użytków w polu zadruku, a tym samym ogranicza liczbę wykorzystanych arkuszy.

 

Pozdrawiam, Adrianna Pytlarz


[1] Rozdzielczość pixmapy, w której budowane są komórki rastra. Jeden z dwóch podstawowych parametrów rastra drukarskiego (obok liniatury rastra).

[2] (ang. dots per inch) – punktów na cal.

[3] (ang. pixels per inch) – liczba pikseli przypadająca na cal długości. Jednostka stosowana do określania rozdzielczości obrazów rastrowych.

[4]  Zarejestrowany obraz jest równy pod względem wyrazistości obrazowi rzeczywistemu, który został uchwycony.



1.4 Jak przygotować plik do druku?

Jak odpowiednio ustawić nafarbienie?

Znalezione obrazy dla zapytania nafarbienie

 

Aby mieć pewność, że wydruk przyniesie oczekiwany efekt, trzeba zadbać o ustawienie właściwego nafarbienia. Oddając plik do drukarni, z pewnością zależy nam na wysokiej jakości wydruku. Szczególnie jeśli grafika zawiera wiele istotnych szczegółów. Dlatego warto zwrócić uwagę na ustawienia przed wydrukiem. Niedostosowanie poziomu nafarbienia do rodzaju wykorzystywanego podłoża może sprawić, że farby zleją się po wydrukowanym arkuszu. W takim przypadku wyeksponowanie istotnych szczegółów będzie niemożliwe. Poza tym zbyt duża ilość farby może spowodować pojawienie się mikropęknięć na ciemnych elementach grafiki, co będzie rzutowało na mniejszą odporność wydruku na uszkodzenia.

Nafarbienie to wyrażana w procentach suma pokrycia farbami CMYK [1] w konkretnym punkcie graficznym projektu. Jego maksymalna wartość może wynieść 300%.

Znalezione obrazy dla zapytania nafarbienie

Wybór papieru, na którym będzie drukowany projekt jest głównym wyznacznikiem doboru odpowiednich parametrów procentowych farb. Poniżej kilka przykładów:

* papier gazetowy- max. 240% nafarbienia

* pozostałe papiery niepowlekane – max. 280%

* papiery powlekane –  max. 330%

 

Jeśli chcemy uzyskać efekt głębokiej czerni [2], musimy zastosować kombinację:

C-30%, M-30%, Y-30%, K-100%, a suma farb nie powinna przekroczyć 220%.

Poniżej porównanie głębokiej czerni, a zwykłej czerni. 

Co ważne, w wielu przypadkach użycie czerni złożonej z farb CMYK  często jest poważnym błędem w przygotowywaniu publikacji do druku. Jest to szczególnie istotne podczas pracy z czarnymi niewielkimi tekstami. W tym przypadku używamy zawsze zwykłej czerni składającej się tylko 100% K.

W kolejnym artykule dowiecie się jaka rozdzielczość jest wymagana, aby Wasz plik nadawał się do druku.

 

Pozdrawiam, Adrianna Pytlarz


[1] https://www.sklep.druknij.to/blog/2018/05/1-3-jak-przygotowac-plik-do-druku 

[2] Kolor czarny z dodatkowymi składowymi Cyan Magent i Yellow.


1.3 Jak przygotować plik do druku?

Jaką przestrzeń barwną zastosować?

Znalezione obrazy dla zapytania cmyk rgb

Na jakość wydruku kluczowy wpływ ma zastosowanie właściwej przestrzeni barwnej [1]. W zależności od technologii wydruku możesz zaprojektować grafikę w przestrzeni CMYK lub RGB.

 

CMYK jest to zestaw czterech podstawowych kolorów farb drukarskich stosowanych powszechnie w druku. Na zestaw tych kolorów mówi się również barwy procesowe [2] lub kolory triadowe.

 

Skrót CMYK powstał jako złożenie pierwszych liter angielskich nazw kolorów. Końcowa litera K może oznaczać albo literę ostatnią słowa black (czarny; ostatnią, ponieważ litera B jest skrótem jednego z podstawowych kolorów w analogicznym skrócie RGB) bądź skrót key colour (kolor kluczowy).

C- cyjan (ang. cyan), Mmagenta (ang. magenta), Y- zółty (ang. yellow), K- czarny (ang. black lub key colour)

 

Znalezione obrazy dla zapytania cmyk

 

RGB jest to jeden z modeli przestrzeni barw, opisywanej współrzędnymi RGB.

 

Jego nazwa powstała ze złożenia pierwszych liter angielskich nazw barw: R – red (czerwonej), G – green (zielonej) i B – blue (niebieskiej), z których model ten się składa.

 

CMYK wykorzystywy jest w kolorowym druku offsetowym (poligrafia o dużym nakładzie), cyfrowym, laserowym oraz lateksowym i solwentowym. RGB zaś stosuje się w druku pigmentowym fotografii (chociaż druk w przestrzeni CMYK również jest możliwy) oraz na fotolabach w procesie wywoływania zdjęć.

Wybór właściwej przestrzeni barwnej jest ważny ze względu na znaczne różnice kolorystyczne pomiędzy CMYK a RGB. Poza tym przekonwertowanie pliku z RGB na CMYK może skutkować mniejszym nasyceniem barw, ich wyblaknięciem, a nawet znaczną rozbieżnością zamierzonego koloru. Dlatego też odpowiednią przestrzeń barwną powinieneś wybrać na samym początku pracy z plikiem graficznym.

 

Poniżej przedstawiam różnice kolorów przy przekonwertowaniu koloru z RGB na CMYK:

Znalezione obrazy dla zapytania cmyk rgb

 

Znalezione obrazy dla zapytania cmyk na rgb sample

 

Prócz  przestrzeni CMYK oraz RBG istnieją jeszcze przestrzenie: RGB z kanałem alfa, CIEXYZ (CIE1931), CIELab (CIE1976), CIELUV, HSV/HSB, HSL, HSI, YUV oraz YIQ. Nie są one jednak używane  w poligrafii.


W kolejnym artykule dowiecie się czym jest nafarbienie i czy warto zwrócić na nie uwagę. 

 

Pozdrawiam, Adrianna Pytlarz


[1] Są to widma fal elektromagnetycznych z zakresu od 380 do 780 nm (tj. światło widzialne), których matematyczne modele są przedstawiane w trójwymiarowej przestrzeni barw.

[2] W poligrafii zestaw kilku farb przy pomocy których – stosując technikę rastrowania obrazu i separacji barw – możliwe jest zadowalające odtworzenie palety barw naturalnych na reprodukowanym obrazie poligraficznym.